Dankzij een woud van camera’s, jumbotron beelschermen, en computers met giga databases, propt de moderne sportverslaggever ons vol met sportobesitas. Een uitgebreid menu barstensvol triviale feitjes. De heren Heijn en Donald bieden ons overbodige calorieen aan, de Gall en Gallbakken alcoholische roesjes, en de ventjes van de procentjes laten ons weten hoe aardig de banken wel niet zijn. Voor zichzelf, maar dit terzijde.

Vroeger vertelde een verslaggever gewoon wie er aan de bal was. In een rustig moment van de wedstrijd werd relevante informatie over het spel gegeven. Hooguit ging de verslaggever zich eens te buiten aan een frivoliteit, zoals vertellen dat er weer een baby op komst was in het gezin van een bepaalde speler.

De tijden begonnen te veranderen met Theo Koomen, die een enthousiast ‘ooggetuigeverslag’ van een Tour de France etappe gaf, terwijl hij een eind verderop in de kroeg aan een borrel zat. En Jack van Gelder begon met oorverdovend bronstig te burlen als er een doelpunt gemaakt werd.

Tegenwoordig zijn de verslaggevers cijferfetisjisten, net als hun collega’s van andere redacties. We horen (en zien via statistiekjes in beeld) wat het percentage balbezit van het team is, hoe vaak er op doel geschoten is, en hoeveel wedstrijden zij sinds 1960 gewonnen hebben.

En passant wordt ook even vermeld dat 33,3 % van het team een hekel heeft aan bloemkool, dat er momenteel onderzoek gedaan wordt waarom 59,5 % wèl van bloemkool houdt, en dat 7,2 % geen mening heeft, terwijl bewezen is dat bloemkool de kwaliteit van de voorzet in 81,2% van de gevallen positief beinvloedt. Daarna volgt uitleg waarom 54,5% van de spelers rechtsdragend is, en ze hun linkerhand bovenop hun rechter leggen, ter bescherming van hun edele delen bij een vrije trap. Interessant daarbij is, dat de opa van Schweinsteiger een Hollander was, die in 1967 ondanks deze houding toch getroffen werd in zijn ‘balbezit.’

Inmiddels verschijnt er een prachtige actie op onze televisie. De verslaggever haast zich om zijn feitjes af te raffelen. Te laat…. Dan maar in de herhaling.