In de politiek worden deals gesloten om een meerderheid te behalen. ‘Als jij nou dat voorstel van mij steunt, dan steun ik dat van jou.’ Bij onderhandelen moet vaak wat water bij de wijn gedaan worden. Maar doe je er een scheutje bij of een sloot? Het CDA heeft de afgelopen anderhalf jaar bewezen dat ze van dieprode wijn gewetenloos rosé kunnen maken. Alles om de Blonde Bengel en zijn knechtje Markje Lachebekje te vriend te houden. Maar nu Blondie geen vriend meer is, schakelt het CDA moeiteloos terug.

In januari zei minister Liesbeth Spies (CDA) nog: ‘Het is van onvoorstelbaar groot belang dat het boerkaverbod er komt.’ En nu het kabinet gevallen is zegt ze: ‘Ik zal er geen traan om laten als het niet doorgaat.’

Dat vind ik dus schaamteloos hypocriet gezwalk. Dan heb ik meer respect voor Jeanine Hennis-Plasschaert van de VVD. Zij vond dat ambtenaren van de Burgerlijke Stand ook homo’s en lesbo’s moeten trouwen. ‘Weigerambtenaren’ mogen dat niet weigeren. Het CDA en de SGP vinden van wèl. Voor de rust in de coalitie en Eerste Kamer, ging Jeanine overstag. Zij liet echter publiekelijk via de media weten dat dit tegen haar principes was, en zij met tegenzin gestemd had. Je kunt dus ook een groter belang dienen, maar evengoed je mening uiten. Mevrouw Spies past haar principes ter plekke aan de machtssituatie aan. Dat maakt haar een passende, geschikte kandidaat lijsttrekker voor het CDA.

 

Soortgelijke artikelen: