Vorige week werd ‘gelekt’ dat de eigen bijdrage voor de zorg, van € 220,- naar € 400,- zou gaan. Vandaag wordt (nog niet officieel) gezegd dat het € 350,- gaat worden.

Deze tactiek is een oude truc van politici, beleidsambtenaren en onderhandelaars:

  1. Maak eerst bekend dat er heeeel (met 4 e’s) slecht nieuws gaat komen, en zeg vervolgens een tijd helemaal niets. Trek alleen maar sombere, serieuze gezichten. De bedoeling is dat de mensen zich sidderend in gaan stellen op heeeel (met 4 e’s) slecht nieuws.
  2. Maak vervolgens heeeeel (met 5 e’s!) slecht nieuws bekend: De eigen bijdrage van de zorg gaat naar € 400,-! Het volk schrikt zich paars. Boeren, burgers en buitenlui pakken hun hooivorken, honkbalknuppels, megafoons, en trekken massaal ten strijde naar het Binnenhof. (ik zou bijna zeggen: Was het maar waar;-)
  3. Laatste stap: Trek een sociaal bewogen, opgelucht gezicht, en laat via via uitlekken dat de eigen bijdrage niet 400,-… niet 375,- maar ‘slechts’ 350,- euro gaat worden! Eenmaal, andermaal, we zijn verkocht!

Opmerkelijk is, dat veel journalisten dit ook nog op een toon van ‘goed nieuws’ presenteren. Dat is kortzichtig en oppervlakkig, en speelt de politici alleen maar in de kaart.

Het is goed mogelijk dat er bij de definitieve presentatie van het Judasakkoord nog een paar tientjes afgaan (ik blijf optimist). CDA / CU / Groenlinks zullen dan trots zeggen dat ze er nog wat afgekregen hebben voor de zwakkeren en chronisch zieken.

Maar het blijft toch ècht een verhaal van: ‘Slecht nieuws mevrouw, uw beide benen moeten geamputeerd worden.’ En dan een tijdje later: ‘Goed nieuws mevrouw, er hoeft maar één been geamputeerd te worden!’