Tijdens een verkiezingsdebat, komt lastenverzwaring aan de orde.
Arie Slob van de ChristenUnie zegt ferm en met sociaal bewogen stem:
“Wij gaan niet bezuinigen op mantelzorg!”

Hè? Wat? Mantelzorg is toch iets wat mensen gratis voor elkaar doen?
En wat de overheid listig stimuleert, omdat het voor hun de goedkoopste en beste hulp is? Hoe kun je ergens niet op bezuinigen als het je al vrijwel niets kost?

Het is trouwens wel een slimme Slobmerking van Arie. Hij weet dat de meeste mensen geen flauw idee hebben wat mantelzorg inhoudt…. totdat ze er zelf mee te maken hebben. Maar ze hebben er wel een associatie bij dat het iets “goeds” is. En dus komt het sympathiek over als je zegt daar niet op te bezuinigen.
Of zou hij het inderdaad letterlijk bedoelen? BIjvoorbeeld niet bezuinigen op mantelzorgondersteuningsprojecten?
Jawel, u leest het goed; man-tel-zorg-on-der-steun-ings-pro-ject-en.

Alleen al die naam doet het ergste vrezen voor de effectiviteit.
Gemeenten krijgen geld om mantelzorgers langer op de been te houden. Landelijk gaat het om vele miljoenen. Een flink gedeelte daarvan verdwijnt naar subsidie-sluwe zorgmanagers. Die baren eerst een glossy rapport met aanbevelingen. Uiteraard zijn hun eigen organisaties bereid die projecten uit te voeren. Voor een plezierig bedrag, want ieder zijn brood nietwaar?
Vervolgens gaan B&W, Gemeenteraad en de ambtenaren er mee aan de slag.
Dat duurt even, maar dan heb je ook wat. Ja toch?
Ondertussen blijven er ook miljoenen onbenut op de plank liggen, die na een tijdje soms weggesluisd worden naar de algemene middelen.

Meezingen, PowerPo-tillen, of de Gifbeker

Om toch alvast wat te doen, zorgen veel gemeenten er voor dat die overbelaste mantelzorgers er eens een middagje uit kunnen.
Bijvoorbeeld naar een Blije-Bauer-kloon die vrolijke liedjes met ze zingt.
Met een gratis kopje koffie en plak cake. Dan kunnen ze er weer even tegen.
Maar de mantelzorger moet niet alleen geestelijk fit blijven, ook lichamelijk.
Dus organiseren sommige thuiszorgorganisaties fitness trainingen speciaal voor mantelzorgers. Zoals Rolstoel-steppen, Omarobics, Zitness, PowerPo-tillen, dat werk.

De overheid wil haar waardering voor mantelzorgers ook tastbaar uiten. Dat doen ze met het mantelzorgcompliment. Nee, dat is niet een pluim met woorden, maar met 250 euro. Onze Rijksdiaconie wil dat je daar wel wat voor doet. We zijn een land van kooplieden en dominees, nietwaar?
Een stapel formulieren invullen en het CIZ (Centrum Indicatiestelling Zorg) moet eerst vastgesteld hebben dat je inderdaad mantelzorger bent.
Als dat klaar is, loop je de kans dat je argeloos in een duivelse bureaucratische val gelopen bent. Je dacht dat je een lekkere borrel kreeg, maar het bleek een gifbeker te zijn.
Er zijn zorgvragers die na het “compliment” opeens minder professionele hulp krijgen!

“U heeft mantelzorg, dus u krijgt minder thuishulp” zegt de overheid dan glashard. Door die 250,- euro te accepteren, loop je het risico dat je nog meer overbelast raakt en duizenden euro’s aan thuishulp misloopt.

Mantelzorg mag nooit betekenen dat er minder professionele hulp verleend wordt. Partners en familieleden mogen niet “opgeofferd” worden aan bezuinigingstrucs van kooplieden en dominees….