Als kind vond ik mijn naam wat karig. Het maakte veel goed dat mijn volledige naam Kornelis met een K was. Heerlijk was het, om hautain tegen ambtenaren te kunnen zeggen: ‘Nee, met een C is de arme tak. Ik heet Kornelis met een K.’

Later ben ik van ‘Kees’ een begrip gaan maken. Ondanks mijn respectabele leeftijd, stel ik me nog steeds voor als Kees de Jager, en schrijf het voluit als afzender in correspondentie.

Respect en professionele distantie, zitten in andere dingen. Het leven heeft mij daarin gelijk gegeven.

Natuurlijk was er al de Kees hond, vernoemd naar mijn overgrootvader. Maar medio 60-er jaren kwam mijn eerste doorbraak, toen Annie M.G. Schmidt het lied ‘Kom Kees, het is maar tijdelijk’ schreef. Helaas was ik toen nog te onervaren om royalties te bedingen. Dat overkwam me later trouwens opnieuw met Frans Halsema’s ‘Verdomme Kees.’ Woorden die ik later vaak tegen mezelf gezegd heb.

In 1973 stelde mijn eerste auto stelde qua prestaties niet zoveel voor. Dus maakte ik ‘m in ander opzicht bijzonder. Op de hoedenplank legde ik een mooie, chique hoge hoed. Voor een habbekrats gekocht van een uitvaartondernemer die het loodje legde.

Naast die hoed lagen twee plankjes, bovenop elkaar. Op het bovenste plankje stond: ‘In Kees of fire, raise this flap.’ Bij mijn, doorgaans vrouwelijke, passagiers won de nieuwsgierigheid het altijd. Op het onderste plankje lazen ze de tekst: ‘Not now stupid, in Kees of FIRE!’ Op dat moment zette ik de stoelen altijd snel in slaapstand, zodat we samen comfortabel konden lachen.

Inmiddels ben ik bijna waar ik wezen wil. Kees wordt steeds vaker gebruikt.

Er is nu Kees Kaas. Romig pittig, en goed voor het cholesterol.

En u heeft vast al de ‘van A naar beter’ reclamespots gehoord: ‘Dit is Kees, met de minder file berichten.’

Er is zelfs een populair vakgebied naar me genoemd: De Keesmanager.

Zoals altijd pikt de politiek dit soort dingen ook op. Een vroegere minister liet zich zelfs naar mij vernoemen, maar handig zette hij er ‘Jan’ voor, zodat mijn rechtszaak kansloos was.

In het debat met Frans Weekers van financiën, beet Marianne Thieme de falende staatssecretaris toe: ‘U zit niet bovenop de Kees!’

Hoewel ‘Kees’ dus inmiddels bekend genoeg is, heb ik er nog niet de financiële vruchten van kunnen plukken. Komt nog wel. Huur mij in als columnist bijvoorbeeld. Lees Kees. Tot die tijd blijf ik eenvoudig. Kees.